සිරිමලී - ඈ ජුකී කෙල්ලකි!

ඊයේ හවස නාඩියා ටවුන් එක පැත්තේ යද්දී නිල පාට ෂර්ට් ඇඳ ගත්ත කාන්තාවෝ රොත්තක්ම ටවුන්  එකේ එහෙ මෙහේ ඇවිදිනවා....නාඩියා පොඩ්ඩක් විපරම් කරලා බැලුවා..මොකෝ FBI එකෙන්වත්ද දාන්නේ නෑනේ!

අනේ නෑ..අපේ රටට විදේශ විනිමය ගේන දැයේ වීර කාන්තාවෝ!ඇඟලුම් කම්හල් සේවිකාවෝ...සමහර අයගේ වචනෙන් කියනවනම් ජුකී කෙල්ලෝ!නාඩියා පොඩ්ඩක් එක්කෙනෙක්ට කිට්ටු කරලා ඇහුවා..

“නංගි අද නිවාඩුද?”

“නෑ අයියා..අද 2 ට off…”

“මොකෝ මේ කස්ටිය අතේම ලොකු බඩු මලු?”

“අද පඩි බැංකුවට දාන දවසනේ අයියා..මේ ගෙදරට ඕනේ බඩු ටිකක් අරං යනවා”

මේ කතා ටික ඇහුණාම නාඩියාට හිතුනා ගොඩක් කල ඉදන් හිතේ ගුලි කරන් ඉන්න මොනවාදෝ ටිකක් කොටලා දාන ඕනේ කියලා..

77 විවෘත ආර්ථිකෙත් එක්කම රටට ආපු දෙයක් තමයි ඇඟලුම් කම්හල්..අද අපේ රටේ විදේශ විනිමය ගේන ප්‍රධාන මාර්ගයක් වෙලා..කාලයක් යද්දී රටේ කතාවකුත් හැදුන “මල්ලි ආමි..නංගි ජුකී” කියලා..ඇත්තටම කිව්වොත් ලංකාවේ තියන අධ්‍යාපන ක්‍රමෙත් එක්ක පවුල් බර කරට ගන්න පාසලෙන් පිටවෙන අපේ ගම් වල අක්කල නංගිලා ගොඩකගේ එකම ගැලවුම් කරුවා වෙන්නේ ගාමන්ට්!

නාඩියා මේ ලඟදි අර ජන සංගනනේ කියන ඒකට ගියානේ...එකේදී මම ගිය “එක්තරා” ගමක තරුණ කාන්තාවෝ ගොඩාක් අය නාඩියට හම්බුනේ නෑ..(නාඩියා දවල් ගියේ ඈ!මොකෝ මෝල් ගස් පාරවල් කන්න බෑනේ) ගෙවල් වලින් ගොඩක් වෙලාවට මෙහෙම උත්තරයක් තමයි ලැබෙන්නේ...

“නංගි/අක්කා *****(ගාමන්ට් එකක නමක් ) එකේ වැඩට යනවනේ පුතේ..උදේම යනවා..බස් එක හන්දියට එනවනේ...”

නාඩියා ගණන් හදපු විදිහට මේ වටේ තියෙන ගාමන්ට් ෆැක්ටරි තුන හතර නැත්නම් ඒ ගමේ කාන්තාවන්ගේ විරැකියාව 80% ත් පන්නනවා!!

හැබැයි ඉතිං අපේ නංගිලා අක්කලා මේවට යන්නේ අහසේ මාලිගා හදන්න නෙවෙයි...ඉස්සරහට එකලාසයක් වෙන්න අත කන කර ටික හදා ගන්න..ඔත්පල වෙලා ඉන්න අප්පච්චිට බේත් ටික අරං දෙන්න...ඉස්කෝලේ යන නංගිට පොත් පෑන් අරං දෙන්න...ඒ වගේ අහිංසක බලාපොරාත්තු ටිකක් තමයි තියෙන්නේ...

මොකෝ හම්බෙන සොච්චමෙන් ඊට වඩා දෙයක් කරන්න බෑ...

AL ඉවර වෙලා ගෙදර ඉන්න දවස් වල නාඩියාත් ගියා පොඩි ජොබ් කට්ටකට...හැබැයි සතියක් විතර තමයි ගියේ...ඉතා ප්‍රසිද්ධ ඇඟලුම් කම්හල් ජාලයක audit වැඩේ කරන්න...හැබැයි ආතල් ජොබ් එකක්!එක තැනක අපිට කරන්න තිබ්බේ ඒවගේ ගබඩා පරික්ෂා කරන එක..එක දවසක් වැඩ කර කර ඉද්දි අක්කා කෙනෙක් ඇවිත් කතා කළා..

“මල්ලි කැම්පස් ද?”

“තව නෑ අක්කා..යන්න ඉන්නේ...”

“මාත් කැම්පස් තමයි මල්ලි..**** හිටියේ...අවුට් වෙලා අවුරුදු  3 ක් රස්සාවක් නැතිව හිටියා..ඊට පස්සේ හැමදාම ගෙදරට බරක් වෙන්න බැරි හින්ද මෙතනට ආවා...මෙතන අපිත් එක්ක කැම්පස් හිටිය තව දෙන්නෙක් වැඩ කරනවා මල්ලි...!!!"

නාඩියාට කතා කරගන්න බැරි උනා!මොකෝ ඒ වෙනකොට අපි කැම්පස් එකේ ඩිග්‍රිය කියන එක පුජනියත්වයෙන් අදහන කාලේ!මේක තමයි අද අපි වැටිලා ඉන්න තත්ත්වේ...!

තව දවසක් අපිට උන්න උනා ඒ සමාගම් ජාලයේම තවත් කම්හලක transport audit එකකට...(වල් රජාලගේ ගෙවල් පැත්තේ!)ඒ කියන්නේ කුලී පදනමට අරන් ඉන්න ඩ්‍රයිවර් මහත්තුරු හොර කරනවද කියල බලන්න තමයි අපිට තිබ්බේ...Night shift එක කරලා කස්ටිය එලියට එද්දී රෑ 10 යි! ඊට පස්සේ සමහරු වැන් එකේ ගිහින් ගෙදරින් බහිද්දී රෑ 11.30 වත් වෙනවා!(නාඩියාත් ඔය වෑන් එකේ ගියා!විත් එක්ස්පිරියන්ස් ඈ!)ඒත් කොච්චර රෑ උනත් පහුවදා වැඩට එන්නත් ඕනේ!ඇත්තටම එදා නම් නාඩියාට පවු කියල හිතුනා..

නාඩියාත් එක්ක එකට ඉස්කෝලේ ගිය යෙහෙළියෝ ගොඩක් අද ගාමන්ට් යනවා...සමහරු අපිව දැක්කහම බිම බලාගෙන යන්නේ..මොකද්දෝ ලැජ්ජාවකින් වගේ....අපේ සමහර යාලුවොත් එයාලා දැක්කහම නොදැක්ක වගේ යනවා..දවසක් නාඩියා එහෙම එකෙක්ගෙන් මෙහෙම ඇහුවා..

“මොකෝ බං උඹ අරකි දැක්කහම නොදැක්ක වගේ ගියේ?උඹේ පන්තියේ නේද හිටියේ?

“යකෝ එහෙම කතා කරන්න පුලුවන්ද බං..අපි කැම්පස් නේ!එකී ගාමන්ට් කෙල්ලෙක්!අපේ තත්ත්වෙට හරි නෑනේ මචං...!”

අනේ උගේ *** රෙද්දේ තත්ත්වේ!

ඔන්න ප්‍රබුද්ධයි කියන සම“හරක්” හිතන විදිහ!

අනිත් එක ඔය එක එක ස්ටයිල් දාන පොස් යැයි කියා ගන්න කෙල්ලෙක්ගෙන් අහන්න ජුකී මැෂින් කරකෝන නංගි  කෙනෙක් එක්ක shopping යන්න...Dinner out එකකට යන්න කැමතිද කියල...?

මං කියන එක බොරුනම් ඕනේ කොල්ලෙක්ගෙන් අහල බලන්න උඹ මොනවා කරන කෙල්ලෙක්ද බදින්න කැමති කියලා.... “දොස්තර කෙනෙක්..ටීචර් කෙනෙක්....ලේචියක්...රස්සාවක් ඕනේ නෑ බං...” ඔය වගේ උත්තර ගොඩාරියක් දෙයි..ඌ ගෙන්ම අහන්න බලන්න “ගාමන්ට් යන කෙල්ලෙක් කොහොමද?” කියල.. “අනිවා ඌ ගොළු වෙනවා!

හැමදාම අපි බලං ඉන්නේ මේ අය දිහා වපර ඇහින් බලන්න...කවදද අපි ඇස් දෙක ඇරලා ලෝකේ දිහා බලන්නේ??? 

බස් රේඩියෝ බ්ලොග් සතියට එක දිගට කොටපු නාඩි...(අද කෙටුවේ පස්වෙනි එක ඈ!)

01.  අනේ අනිච්චං

02.  අල ගෝනි හානයිස් බුරි(18+ නොවේ)

03.  පඩ සරත්!!! 

04. මං ෆොටෝජෙන්ක්!!!

ලයික්  එකකුත් දාල යමුද?

මං ෆොටෝජෙනික් !!

පඩ සරත් ගැන අහල පිස්සු දෙපිටින් යන වෙලාවේ නාඩියා හිතුවා නාඩියාගේ වෙරි වෙරි ඉන්ටරස්ටින් ටොපික් එකක් ගැන පොඩ්ඩක් කතා කරන්න...

ඔය හැමෝටම වගේ  නාඩියාට විනෝදාංශ ගොඩාක් තිබ්බා!අර leisure time activities කියන එව්වා!දැන් නම් ඉතින් leisure time කියන එක හොයා ගන්න එක කළු නික හොයනවා වාගේ වැඩක් හින්දා හරි අඩුවන් තමයි ඕවට set වෙන්නේ!

ඇවිත් කොල්ලන්ට කාර්,බයික්,ගේම්ස් ... පිස්සුව ගහන කාලේ නාඩියට ගැහුවේ camera පිස්සුව!!ආයේ කැමරාවක් දැක්කොත් කන්න ඕනෙත් නෑ!මුලින්ම නාඩියාගේ අප්පච්චි ගාව film role දාන lens එක කරකෝන සුවිශාල ප්‍රමාණයේ කැමරාවක් තිබ්බා!Yashika FX-3 එකක්!(දැනටනම් ඒවා තියෙන්නේ කටු ගෙයි විතරයි!)හැබැයි ඒක නාඩියාට තහනම් භාණ්ඩයක්!මොකද ඇල්ලුවොත් කැමරාවේ පළුවක් නෑනේ!(ඊට පස්සේ නම් පාවිච්චි කරන්න දුන්න ඈ!)

පරණ අයිටම් සෙට් එක!

කොහොම කොහොම හරි නාඩියාට පුංචි පහේ කැමරාවක් තෑගි ලැබුණා!මිනිහා ගොඩ! දකින දකින එක photo ගන්නවා!හැබැයි reel එක සුද්ද කරපුවහම මොකුත් නෑ!ෆොටෝ ඔක්කොම සිරිසගබෝ!!!නැත්නම් technical mistakes!!!

Digital camera එකක් මුලින්ම අත පත ගෑවේ අප්පච්චිගේ යාළුවෙක්ගෙන් ඉල්ලගෙන...ඊට පස්සේ ඉතින් ක්ලික් ක්ලික් තමයි!!

නාඩියා හිතන විදිහට ෆොටෝග්‍රෆි කියන්නේ ආසාවෙන් කරන්න පුළුවන් හොබියක්‌...පට්ට අත්දැකීම් රොත්තක් එකතු කර ගන්න පුළුවන් එකක්! මට නම් මේ subject  එක  කියල දෙන්න ගුරෙක් හිටියේ නෑ!හැබැයි හැමදාම ලඟින් ඉදන් අඩු පාඩු පෙන්නලා දීල support එක දෙන්නේ මගේ අප්පච්චි...

නාඩියා කැමරාව උස්සන් යද්දී වෙච්චි සෝක් අද්දැකීම් නම් එමටයි..දෙකක් තුනක් කොටන්නම්...ඔන්න එක දවසක් නාඩියා තව සෙට් එකක් එක්ක ෆොටෝ ගන්න කියල ලංකාගම පැත්තෙන් සින්හරාජෙට රිංගුවා..ඔය -ඇත්තෙන් ඇතුලට ගියහම තියනවා ගින් ගඟෙන් එගොඩ වෙලා යන්න ඕනේ සංචාරක නවාතැනක්!යම්ම ඕනේ පොඩි පාලම් පාරුවක!නන කස්ටිය හවස් වෙලා බැරල් වලින් හදපු අර අටමන්ගල්ලෙට නැගල එහා පැත්තට ගියා!කාපිය බුල්ටොත් එක්ක පාන්!එදා රෑ දෙගොඩ තලා යන්නම වැස්සා!උදේ බලද්දී අර බැරල් වලින් හදපු එහා පැත්තට එන්න  තියන අයිටම් එක නෑ!

“මහත්තෙලාට ඉතිං ඒක හොයා ගෙන එනකම් ඉන්න වෙනවා..කමක් නෑනේ...”

අපිත් එක්ක ගිය ගයිඩ් කාරයා කිව්වා..දැන් ඉතිං ඉදපන්කෝ ෆොටෝ ගගහම!කොහොම හැටි පාරුව හොයාගෙන අපි මෙගොඩ එද්දී හොදටම හවස් වෙලා!ගෙදර ආවේ ඊටත් පස්සේ දවසේ!ගෙදර ඉහල මන්ත්‍රී මණ්ඩලේ දාපු කචල් ගැන ඉතිං කියන්න ඕනේ නෑනේ! ;)

පාරුව හොයන් ඇවිත්

ඊළඟ සීන් එක ගැනනම් තාම මතක් වෙද්දී කකුල් රිදෙනවා...දවසක් නාඩියා හවසක විවේක සුවයෙන් ඉද්දි නිකමට වත්ත පහලට යන්න හිතුනා!කිරි අප්පට ඩොග්ස් ජම්පින් කිව්වලු..කටුස්සෙක්(කටුස්සියක් ) බිත්තර දානවා!ටක් ගාල ගෙදර දුවල ගෙනාවා කැමරාව(එච්චර ලොකු එකක් නෙවෙයි sony බට්ටෙක්!)පැයක් විතර කටුස්ස ළඟ බිම නිදා ගෙන බිත්තර දානවා ෆොටෝ ගත්තා...ඒ අස්සෙන් කකුලේ කඩි කනවා..හෙල්ලෙනත් බෑනේ!මොකෝ අරූ බය වෙනවනේ..මොකෝ මගේ අයිටම් එකේ zooming තියන එකක්යැ! කොහොම කොහොම හරි ෆොටෝ අරං ඉවර වෙද්දී මගේ කකුලත් හොදටම ඉදිමිලා!(edit කලේ AMS අයියා)

මේ තියන ෆොටෝ එක තමයි මගේ කැමරාවෙන් මම ගත්ත පුජනියම චායාරුපේ..අසිරිමත් බුද්ධගයාව!

නාඩියාගේ චායාරුප එකතුවේ තියන නාඩියා ආසම එක!අම්මා කෙනෙක්ගේ ආදරය තිරිසනෙක්ගේ ඇස් දෙකකින් බේරෙන හැටි..මම මේ ෆොටෝ එක ගත්තේ පොළොන්නරුවේ තිවංක පිළිම ගේ ගාවදි...කැමරාව Fuji602 එකක්..මේකට ඔන්න ඔය ෆොටෝග්‍රෆි තරගයක සහතිකයක් එහෙම හම්බුනා ඔන්න... 

 

ඊළඟ සිද්ධිය අසල්වැසි රටේදී වෙච්ච එකක්!නාඩියා ගියා “යටගිය දවස බ්‍රහ්මදත්ත නම් රජ්ජුරු කෙනෙක්” ගේ මාලිගාව බලන්න කියල..මාර කේස් එක!ඇතුලේ ෆොටෝ ගන්න දෙන්නේ නෑ!ඒ උනාට නාඩියාට මාරම ආසයි ඇතුලේ එකක් ගහන්න...ඉන්දියාවේ ඩයල් කොහොමත් සම්තින් එකක් දුන්නොත් ඕනේ දෙයක් කරනවා..සබන් කෑල්ලක් එහෙම දුන්නොත් පු*ත් හෝදයි!පොඩ්ඩක් වට පිට බලලා එතන හිටිය සික්කට දුන්න ඉන්දියන් රුපියල් 20 ක් !අඩේ පොරට මාර සැටිස්!

“කම් සර්ර්ර්ර්....දිස් වේ සර්ර්ර්....ෆොටෝ සර්ර්.....බියුටිෆුල් සර්ර්ර්......”

නාඩියාත් හිතුන හිතුන අතේ ෆොටෝ ගහ ගත්තා!මේ තියෙන්නේ ඒවායින් එකක්!මොකද්ද අමුතු ඔරලෝසුවක්!ඉන්දියාවෙලු හදල තියෙන්නේ...

 

හොද ෆොටෝ එකක් ගන්න හොද DSLR එකක්ම ඕනේ නෑ!ඕනේ ඉවසීමයි හොද ඇහැකුයි විතරයි..එහෙම තමයි නාඩියා හිතන්නේ.....අනිත් එක තමයි විනය....

නාඩියාගේ කැමරාවේ වැදිච්ච හිතට අල්ලපු දෙක තුනක් ඔන්න දැම්මා....

ශ්‍රද්ධා

 ඉතුරු ෆොටෝ ටිකත් මෙන්න මෙතනට ගිහින් බලලා...කොමෙන්ට් එකක් එහෙම දාල යන්නකෝ.....

බස් රේඩියෝ බ්ලොග් සතියට එක දිගට කොටපු නාඩි...(අද කෙටුවේ හතරවෙනි එක ඈ!)

 

01.  අනේ අනිච්චං

02.  අල ගෝනි හා නයිස් බුරි(18+ නොවේ)

03.  පඩ සරත්!!

ලයික්  එකකුත් දාල යමුද?

පඩ සරත්!!!

අල ගෝනි හා නයිස් බුරි ලියලා මරණ තර්ජන..සුදු වෑන් භිතිකා වගේ ඒවා එන්න පටන් ගත්ත නිසා කස්ටිය කූල් වෙලා යන්නත් එක්ක කියල අද නාඩියා ඉස්කෝලේ යන කාලේ සිද්ධ වෙච්ච පොඩි පොඩි කතා දෙකක් තුනක් කොටන්න හිතුනා...ඉස්කෝලේ කාලේ වෙච්ච ජල්තර වැඩ ඔක්කොම ලියන්න ගියොත් මුළු බ්ලොග් අවකාශයම බදු ගන්න වෙයි! ඒ නිසා අද ලියන්නේ නාඩියාගේ අවුරුදු 5 ක රසබර කැඩෙට් ජිවිතේ ජොලිබර අද්දැකීම් ටිකක්!

රන්ටැඹේ

නාඩියා කැඩෙට් කෙනෙක් උනේ 2006 අවුරුද්දේදී!ඒ කියන්නේ 10 වසරේදී!platoon එකේ 24 වෙනියා විදිහට තමයි කැම්ප් ගියේ!(platoon එකකට කොල්ලෝ ඉන්නේ 25 යි!24 උනාම ලැබෙන සැලකිලි එහෙම අමුතුවෙන් කියන්න ඕනේ නෑනේ!)හැබැයි ඉතින් ඒ කාපු කට්ට නිසා තමයි අදත් ඔළුව උස්සලා ජිවත් වෙන්නේ!

පළවෙනි ජොලිබර කතාව උනේ කැම්ප් ගිය පලවෙනි අවුරුද්දෙමයි!රන්ටැඹේ ජාතික ශිෂ්‍ය භට බලකා පුහුණු මධ්‍යස්තානේ තමයි අපිට සති දෙකක පුහුණුව තිබ්බේ...යන කොට ඉතින් කැඩෙට් ගැන දන්නේ බොහොම ටිකයි නේ!ගිය දවසේ ඉදන් වෙන්නේ චාටර් කන එක!මොකෝ නාඩියාගේ කටත් ඇති සුන්දර වක්කඩ වගේනේ!රන්ටැඹේ කැම්ප් එකේ කැන්ටිමක් තියනවා..ඕනේ අයට ගිහින් අහාර වේලට අමතර ඔය පැණි කජු එහෙම කන්න පුළුවන්!ගිය කස්ටිය කාලත් ඇතිනේ.... ඔය කැන්ටිමේ ඉන්නෙත් හමුදා නිලධාරිනියෝ..තරු 3 නේ එක්කෙනෙකුයි...තනි තරුවේ එක්කෙනෙකුයි තමයි හිටියේ මට මතක විදිහට...නාඩියා ඉතින් ගිය ගමන් ඕවා දන්නේ නෑනේ!දවසක් හවසක ගිහින් 50 හේ කොලයක් දික් කරලා..

“ඇන්ටි..පැණි කජු එකා...ක්!!”

අල් “ක” යන්න පිට උනා විතරයි...

“කවුද කොල්ලෝ ඇන්ටි!!!උඹ හිතුවද මේක නයිට් කඩයක් කියලා....”

“සොරි අක්කේ......”(නාඩියා හිතුවේ ඇන්ටි කියපු නිසා සත්තම දානවා කියල)

“අක්කේ!!! ගිහින් $%^&...... !පැණි කජු ඉල්ලන්න ආවා!” 

එදා තමයි දැන ගත්තේ ඒ අයට “මැඩම්” කියලා කතා කරන්න ඕනේ කියල!හික්ස්...  

ඊට පස්සේ අවුරුද්දේ නාඩියා ලාන්ස් කෝප්‍රල්!!!තනි පටියයි!ඕක ලැබුනා කියල කරපු ජල්තර වැඩ වැඩි උණ එක විතරයි උනේ...අපිට ශිෂ්‍ය භට පුහුණුවට තියනවා භුමි උපක්‍රම කියල පාඩමක්!එකේ තියනවා වෙස් වලාගැනීම..භුමි නිරීක්ෂණ වගේ ඒවා!(අනාගතේට හරි ප්‍රයෝජනවත්!) එක දවසක් ඔන්න භුමි උපක්‍රම පාඩම..නාඩියා තමයි සතුරා...කොළ අතු එල්ලගෙන..මුනේ දැලි ගාගෙන මාන අකුලක් අස්සේ හැංගිලා ඉන්නවා..අනිත් කස්ටිය හොයන්න ඕනේ..හැබැයි දුර ඉදන්!නාඩියාට තියෙන සහජ හැකියාවක් තමයි ඕනෑම ගුබ්බෑයමක සැපසේ නිදා ගැනීමේ හැකියාව....කස්ටිය දැන් පණ දාගෙන මාව හොයනවලු....කාලෙත් ඉවරයි..සර් විසිල් එක පිබිනවා..ඩයල් එක නෑ!!!සර්ටත් හීන් දාඩිය දාළලු මූට මොකක් හරි කරදරයක් වෙලා කියල...හොයලා බලනකොට නාඩියා මාන අකුලේ සැපසේ දොයි!!කොහොමද සැඟවී සිටීමේ අලුත්ම උපක්‍රමේ!

කස්ටිය දැකලා ඇතිනේ කැඩෙට් ලා ටයි කෝට් දාපුවහම කෝටියක්‌ විතර බැජ් එල්ල ගෙන යනවා!සාමාන්‍යයෙන් අපි ඒවාට හරි ආදරෙයි....ඔය අලුතින් කැම්ප් එන පොඩි කස්ටිය හිතන්නේ බැජ් 6 ක්‌ 7 ක්‌ තිබ්බ කියන්නේ ඉතින් ජෙනරාල් වගේ චරිතයක් කියල!අපිටත් ඉතිං ඕක හොද ආතල් එකක් ගන්න වෙලාවක්!මේ තියෙන්නේ නාඩියා බැජ් වනාගෙන ගහපු පින්තුර කෑල්ලක්!

දවසක් මමයි මගේ අතීසාර මිත්තරයයි ටයි කෝට් දාල බැජ් වනාගෙන සුවද එන්න air freshner පාරක් එහෙම ගහගෙන බර ආදී තිය තිය mess එක පැත්තේ ඉදන් එනවා...ජුනියර්ස්ලා පෝලිමක් ම ඉස්සරහං එනවා!මුලින්ම ආපු එකා එක පාරට සීරුවෙන් හිටගෙන “Good Evening Sir!!!!” කියල කිව්වා!මෑන්ස් රැවටිලා!

ඔන්න පල්ලම!

“කොහෙද යන්නේ ??” (මම ටිකක් බර කරලා ඇහුවා!”)

“බිලට් එකට සර්...”

“මොනවද බකට් ඇතුලේ???හොරෙන් කෑම ගෙනියනවා නේද බිලට් වලට!!!”

“න්..නෑ....නැ ..නෑ..සර්ර්.....” 

(බිලට් වලට කෑම ගෙනියන්න තහනම්!හැබැයි අපිත් ඕක අනිවා හොරෙන් කරනවා!)

“ආ.. කෑම ගෙනියන්න නේ!ගන්නවා ඔක්කොම බකට් ටික ඔළුවට!පනිනවා සෙට් එකම හාවෝ!!ඩබල්!!ඩබල්!!”

දුන්න සෙට් එකට හොද පෝරියල් එකක්!අර සෙට් එක හාවෝ පනිනකම් අපි දෙන්න හිමින්ම මාරු උනා!නැත්නම් සදා සොත්තිනේ!!!

කොහොම කොහොම හරි කට්ට කාගෙන ඉදලා 2011 අවුරුද්දේ නාඩියා ශිෂ්‍ය භට සැරයන් උනා!පටි තුනයි!ගෙන සැලකිලි ඉතින්!හැබැයි කොල්ලෝ 25 ක් අරගෙන උන්ව පාලනය කරගෙන කොහොම හරි ගේම ගොඩ දාන ඕනේ! ඒ අවුරුද්දේ නාඩියාට පුළුවන් උනා “හොදම විනය ඛණ්ඩය” කියන සම්මානේ පාසලට අරන් දෙන්න!පිස්සු බම්ප් වෙනවා නේ!

සේවා ප්‍රණාම ලැබුණු දවසේ

කැම්ප් ගිය මිනිස්සු නම් දන්නවා ඇති සාමාන්‍යයෙන් හමුදා සිරිත් විරිත් අනුව රෑ කෑම ගන්න full kit ඇදලා මහත්තුරු වගේ යන්න ඕනේ..හැදි ගෑරුප්පු තියලා මේසෙට රෙද්දක් එලලා..මල් වාස් එකක් එහෙම තියන්නත් ඕනේ!නැත්නම් mess(බෝජනශාලාව) එකට එන්න දෙන්නේ නෑ!එක දවසක් හදිසියේ නාඩි සාජන් platoon එකත් අරගෙන යකෙක් කන්න තරම් බඩගින්නේ mess එකට එනවා!මල කෙලියයි!!මල් වාස් එක ගෙනත් නෑ! Mess duty ඉන්න උන්ගේ ජාතිය අමතලා එකෙක්ට කිව්වා...

“ඩබල් ගිහිං මල් පෝච්චිය අරං වර!”

මේ යකා දැන් පණ එපා කියල දුවල ගිහිං මොකක්දෝ කරේ තියන එනවා මට දුරින් පේනවා!!පිස්සු කොර!මේසේ උඩ තියන මල් වාස් එක ගෙන්න යවපු එකා billet එක ඉස්සරහ තිබිච්ච තඩි බෝගන්විලා පෝච්චියක් උස්සන් එනවා  හති දම දමා...!!!!

දැන් තමයි හොදම කතාව...හැබැයි මේක ලියන්නේ අපේ විරෝධාර හමුදාවට කරන අගෞරවයක් හැටියට නෙවෙයි...(just a jolk හොදේ...)මේක කියෝන කස්ටිය දැකලා තියනවනේ හමුදා ආචාර පෙළපාලි?ඒවාගේ නිලධාරීන් යන්නේ කඩු අරගෙන!(ඔය නිදහස් දිනේ දවසේ එහෙම පෙන්නන්නේ..)

නාඩියා හෙන උස මනුස්සයා නිසා හිටියේ පළවෙනි පෝලිමේ ...Platoon commander විදිහට හිටපු නිලධාරියා (තරු දෙකක්!) නාඩියාට පොඩ්ඩක් ඉස්සරහින් තමයි ඉන්නේ..ඔන්න commands පටන් ගත්තා...තාර පිට්ටනියේ කිසිම සද්දයක් නෑ!

“සීරුවෙ....න් අවි!!!!”

“ටක්ස්..ටක්ස්..ක්‍රක්ස්..!”   

(Weapon එහා මෙහා වෙන සද්දේ විතරයි ඇහෙන්නේ..)

 “පහසුවේ.....න් අවි!!!”

“ටක්ස්..ටක්ස්..ක්‍රක්ස්..!”  

“.....ප්රුප්......!!!!!”

නාඩියාට බකස් ගාල හිනා ගියා !සද්දේ ආවේ ඉස්සරහ හිටිය තරු දෙක පැත්තෙන්!අසරණ සර්ට හෝල්ට් එක ගහද්දි පොඩි අධෝ වාතයක් ටිකක් සද්දෙන් පිටවෙලා!ආයේ මොකෝ!නාඩියා හිනා වෙන්න පටන් ගත්තහම මුළු squad එකම හිනා සාගරයයි!

තරු දෙක අපි දිහාට හැරිලා අර කැපෙන්නේ නැති කඩුව දික් කරලා....

“කපනවා තොපේ %&%&!!” කිව්වා! 

හැබැයි වැඩේ හරි ගියේ නෑ!මුලින් හිනාවෙච්ච එකා හොයා ගන්න සෑහෙන්න වද වින්ද ඒ අසරණ සර්!හැබැයි තාමත් ඒ ඩයල් එකට කොල්ලෝ කියන්නේ “පඩ සරත්!” (නම් පමණක් මනහ්කල්පිතය !)

  

ලයික්  එකකුත් දාල යමුද?

අනේ අනිච්චං....

Do{

ඉර පායති ;

සඳ බැස යති ;

අපි කැම්පස් එති ;

non-ඇක්කෝ වැඩට නොඑති ;

උන්ගේ පඩි කපති ;

ලෙචාලාද  ගේමට බසිති ; 

 පඩි වැඩි කරන්නැයි ඉල්ලති ;

Lecture hall වල මකුළුවෝ දැල් බදිති ;

කෙල්ලො ද කොල්ලෝ ද වයසට යති ;

Lovers’ lane මහළු මඩම් වෙති ;

අපි අන්ද මන්ද වී බලා සිටිති ;

අනේ අනිච්චං කියවෙති ;

ඉර බැස යති ;

සඳ නැග එති ;

 
}while(1);