නාඩි සෙට් එක

Saturday, June 11, 2022

ඔටු කිරි වල ගුණ සහ තවත් කතා


මිත්‍රවරුනි YouTube එක කියන්නේ පිස්සු හැදෙන වංකගිරියක්. ඔන්න ලැප්ටොපේ ඔන් කරලා.. හරිබරි ගැහිලා වාඩි වෙලා.. කන් දෙක වැහෙන්න හෙඩ් ෆෝන් එක එහෙම දාගෙන ලෑස්ති වෙන්නේ පොඩි කෝඩ් කෑල්ලක් ගහන ගමං සින්දුවකුත් අහනවා කියලා.. යනවා YouTube එකට.. දාගන්නවා ඔය ලයාන්විත ගීතයක්.. 

ටික වෙලාවක් යද්දී ඔන්න එක පාරට මතක් වෙනවා කෝඩ් එකේ තියෙන multi-label classification එකේ data transform කරන තියරිය මතක නෑ කියලා.. ටං ගාලා ටියුබේ ගහපුවහම ආර්ර්ර් අකුර වැඩියෙන් කියවෙන අල්ලපු රටේ ඩෑල් එකක කරන ටියුටෝරියල් එකක් තියෙනවා.. ඕක ටික වෙලාවක් බලද්දී කම්මැලි හිතෙනවනේ.. එතකොට පැත්තෙන් එන BGT finals වගේ එකක් ටිකක් බලන්න සෙට් වෙනවා. ඕක බල බලා ඉද්දී ඔළුවට එනවා මයික්‍රොවේව් අවන් එක වැඩ කරන්නේ කොහොමද කියලා ඉගෙන ගන්න ඕනි කියලා.. මොකෝ හදිස්සියේ බස් එකේ යද්දී කවුරු හරි ඇහුවොත් එහෙම😃

මයික්‍රොවේව් අවන් එක වැඩ කරන හැටි ඉගෙන ගෙන දැනුමැති ඩෑල් එකක් උනාට පස්සේ ඕනේ වෙනව පාරවල් ඇස්පෝල්ට් කරන මැෂිමක් හරි ලස්සනට පාරවල් කාපට් කරනවා බලන්න. එතකොට පැත්තෙන් suggest වෙනවා ඒ පාර උඩ යන්න කියාපු Porsche 911 එකක review විඩීයෝ එකක්. ආයේ ගත්තු දවසක බොනට් එක අරින්නවත් දැනගෙන ඉන්න එපැයි කියලා ඕකත් බලනවා. මොන පෝශේ ද! තියෙන එකේ air filter එක මාරු කරන්නේ කොහොමද කියලා බලන්න ඕනි කියලා දැන් මිත්‍රවරුනි ඕකත් හොයලා බලනවා.

ඔහොම බලාගෙන බලාගෙන යද්දී හිතෙනවා ගොඩක් කාලෙකින් හොඳ මාළු කෑල්ලක් කෑවේ නෑ නේද කියලා මූදු ගිහිං කෙලවල්ලෝ අල්ලන වීඩියෝ එකකුත් බලනවා. ඊට පස්සේ දොදොල් කපනවා වගේ සුපිරි පිහියකින් ඒවා කපන එකකුත් බලනවා. දැන් දන්නවා ට්‍රෝලර් එකක ගිහිං මාළු අල්ලන්න!😃

මාළු අල්ලන එකක් බලපු එකේ පොඩි food review පාරක් බලලා Gordon Ramsey ගේ ලේසිම recipe පහක් බලන්නත් ඕනේ වෙනවා. සමහර වෙලාවට එතකොට ඔටු කිරි වල ඔබ නොදන්නා ගුණ 10ක් දැන ගන්න වීඩියෝ එකක් බලන්නත් හිතෙනවා.

ඔහොම බලාගෙන බලාගෙන යද්දී අර කැලේ මැද්දේ වලවල් කපාගෙන ගෙවල් හදලා වතුර මලවල් එහෙම හදන එකෙක් සෙට් උනොත් අබසරණයි!

කෝ එතකොට දැං අර ටියුටෝරියල් එක?😃

Thursday, May 5, 2022

මං ඔබේ කීකරු කුක්කා

 


දයාබර වැම්පයර්තුමනි,
අපි ඔබතුමාට මෙසේ රපෝර්තු කරමු!
හය හතරක් නොදන්නා මෝඩ ගුණමකු රැළක් ගෝ ගෝ ගගා හිටියා එකතු වී මහ පාරේ
යකෝ! කාගේ හයියෙන්ද උන් ලැයිට් ගැහුවේ ඔබතුමාගේ ඔපිසියට
යකෝ! කාගේ හයියෙන්ද උන් ගැහුවේ කළු කොඩි ඔබතුමාගේ මන්දිරේ දොර උඩ
තිබ්බේ නෑ එක කොඩියක් ගලෝලා දැම්මා ඒ ඔක්කොම!

මුන් මේ තෙල් ඉල්ලා කන්න ඉල්ලා කෑගන හඩ නෑහෙන්න
දැම්මා පිරිත් කැසට් එකක් ගෙනත් පැය විසිහතරටම!
එක දිගටම පිරිත් ඇහුනම මෙත් මල් පිබිදෙයි නේ ලොකු නෝනගේ නේද
ජාතියේ අපුච්චා වෙච්චි ඔබතුමාට මුන්ගේ මේ ලතෝනි ඇහෙන්න නරකයි හරිම!

ඒ අස්සේ රඹුක්කන සැට් එකක් ඉල්ලුවා තෙල්!
අපි දුන්නා ගල්! ඒත් එක්කම වෙඩි! පුහුණුව තිබ්බනේ අපිට රතුපස්වලදී දුන්නු!
එකෙක් මැරුණාලු.. ඔබතුමාට නම් මදි ඇති..
ගැත්තාට සමා වෙලා ඒ බිල්ල පිළිගන්න - තවත් ඇහැකි විට දෙන්නං කැරකෙන්න

සිවුරුයි තම්බි තොප්පියි - කුරුසෙයි කෝවිලේ සාමියි
ඔක්කෝම බැහැලා හිටියා පාරට එකට
එරෙව්වා උන් ඔක්කෝටම
ඔබතුමා කියපු විදිහට

අන්තරේ වදකාර හැත්තම - ආවානේ ඔක්කොම පෙරළගෙන
චුට්ටක් හෙල්ලුනා තමයි තරහ අවසර
කෝ ඉතිං දෙන්නකෝ ඕඩරේ
දෙන්නෙක් තුන්දෙනෙක් ඇක්සිඩන්ට් කොරන්නට!

ඔබතුමා කියපු විදිහට වෑල්ඩින් කළා පාරවල් ඔක්කොම
වහලාම දැම්මා එකෙක්ට යනු එනු බැරි වෙන්න
කටුත් හයි කළා බැරියර් අස්සටම හංගලා
ආසයි ඔබතුමා අමු ලේ වලට

ප්රශ්නයක් තියෙනවා තුමනි අපිට තව
ඉන්නවා කළු කෝට් රැළක් රොත්තක් පිටින් වට වෙන
කුදලාන ගිහාම අර අවලමුන් කූඩුවට
මුන් ගන්නවානේ උන්ව එළියට - දෙන්නද උන්ටත් පොරි හැලෙන්නට

රටට කෙළ උනත් මොකද - ඔබතුමා ඉන්නකං අපිට තරු පටි දෙන්න
ගෙදර ගෑනිටත් කිව්වා බම්බු ගහගන්න
නොකා මලත් සැපයිනේ
ලෙවකාලා තුමනි ඔබේ සපත්තුව

~ මං ඔබේ කීකරු කුක්කා, පොලෝසිය

සේයාරූ : Thilina Kaluthotage Photography

Monday, February 21, 2022

‘මිස්’ වීම

 


කිටි කිටියේ හිරවී 

ෆුඩ් බෝඩයේ එල්ලී 

දාඩිය පෙරාගෙන 

ආපු කාලය මිස් වී 


රත්මලානෙන් නඟින නංගී 

පෑවා හිනාවක් ලංවී 

කොල්ලුපිටියේ බැංකු අක්කා 

කියන ‘මෝනින්’ මිස් වී 


දුවනා ගමන් ඔපිසියට 

ගත්තු ශෝටිස් කෑලි තුන

ලේහවුසිය ළඟ කැඳ කඩේ 

හකුරු කැඳ රහ මිස් වී


උදේ සිට මීටින්

තිබ්බත් එක දිගට කෝඩින් 

ඔපිසියේ කෝපි මැෂිමේ 

නෙස්කැෆේ රහ මිස් වී 


ලන්ච් එකට දොළහට 

එළියට බැස්සොත් හරියට 

හාබරේ බත් එක බෙදාගෙන 

කාපු රඟ දැන් මිස් වී 


නිදිමතක් එනකොට 

එහා පැත්තේ එකා අරගෙන 

පෙට්ටි කඩයේ ප්ලේන්ටියෙ  

ගිනි රස්නේ දැන් මිස් වී


ඔපිස් ඇරෙනා මොහොතට

ඇරෙනා තවත් ඔපිසියන් ඇත 

ඒ ඔපිසියන් ඇතුළත 

උකුළු මුකුලුත් මිස් වී


ප්‍රොඩක්ෂන් බග් එකක් 

රෑටත් වැඩ වැටුනොත්

QA අමතං - අපි හොඳටම පදං 

නයිටවල් දැන් මිස් වී 


හවසට හීනියට 

ඔපිසියේ උන් එක්ක 

නැත්නං කාගෙහරි  බෝඩිමක 

සාර සුභාවිත මිස් වී 


ආවා කොරෝනා 

ගෙදරටම වී වැඩ කරන්නට ඕනා 

නිකමට හිතලා බැලුවම 

ජීවිතෙන් බාගයක් මිස් වී 


අහෝ කොරෝනා… 

සිරාවට උඹ කළ හදියක්! 

Sunday, December 5, 2021

නොනවතින


 

රෑ මැදියමට පැය තුනයි 

ඉර තාමත් උඩ වැඩ 

දහඩිය පෙඟුණු පුටුවක 

කැරකෙමි එක තැනක අපි වැඩ

 

විටෙක දුරබනුව නද දෙයි 

ඒ තව ‘ටාස්කයක්’ එන හඬ

ලිස්ට් එක නම් එහෙමමයි 

ඕටී නැතිවමත් අපි වැඩ 


මීටිම් කැලැන්ඩර් පුරවයි

හොය හොයා ඉඩකඩ 

ලන්ච් ප්ලෑනින් කැචප් දැම්මයි 

කන්නත් වෙලාවක් නැති හැඩ


ඇස් කෙවෙණි තදට කකියයි

මොනිටරේ දිස්නයට තද

ජනේලෙන් එළිය ‌බැලිමි මඳකට  

හිටියා කුරුල්ලෙක් පොඩි හරි හැඩ

Thursday, September 30, 2021

මං සුවඳට කෑදර මිනිහෙක්


පෘථග්ජන මිනිස්සු වෙච්චි අපි හැම මොහොතේම මොකක් හරි දේකට ආසා කරනවා.. මොකක් හරි හැඟීමකට ආදරය කරනවා. ඒ ආසාව සන්තෝසදායක දෙයක් නම් ඒ විඳීම ආයේ සැරයක් විඳින්න උත්සාහ කරනවා.. ඒ අපේ හැටි. ඒ විඳීම් එක්ක මිහිරි අමිහිරි මතක සමුදායක් බැඳිලා තියෙනවා.

මං සුවඳට කෑදර මිනිහෙක්!
මගේ ලෝකේ මතක ගොඩාරියක් බැඳිලා තියෙන්නේ සුවඳ එක්ක. සමහර සුවඳ හරියට පැහැදිලි කරන්නත් අමාරුයි. ඒ ඇත්තටම තියෙන සුවඳක්ද නැත්නං අපි හිතින් මවා ගත්තු දෙයක්ද කියලා හිතෙන තරම් මායාකාරියි. හදිස්සියේ අහම්බයකින් දැනෙන සුවඳකට පුළුවන් අවුරුදු ගානක් අතීතයට එක පාර මාව ගෙනියන්න.
පොඩිම කාලේ මං හැදුනේ ආච්චි අම්මලාගේ ගෙදර. සුදු පාට වැලි අතුරාපු දිග පාරක කෙලවරේ තිබිච්චි මහගෙදර දර ලිපේ ඉඳුනු බතේ සුවඳ හරිම අපූරුයි. කාලයක් පාවිච්චි කරලා කළු පාට වෙච්චි මැටි හට්ටියේ ඉ‌ඳුනු කෑම සුවඳත් එක්ක දර පිච්චෙනකොට අඟුරු වලින් එන සුවඳත් එක්කහු වෙලා කොහේවත් හොයාගන්න බැරි සුවඳක් හැදුනා.
පන්නල අපේ ගෙවල් ළඟම තමයි කුමුදු මම්මලාගේ ගෙදර තිබ්බේ. ඇච්චා කාලේ වැඩි කාලයක් ගත උනේ එහේ. වේලපු මල් වලින්, කොළවලින් ලස්සන ලස්සන නිර්මාණ කරලා රට ඇරපු එහේ තියෙන්නේ අමුතුම සුවඳක්. ජයන්ත මාමා හැමදාම හවසට පත්තු කරන හඳුන්කූරු සුවඳට මල් කොළ වේලෙද්දි එන නැවුම් සුවඳත් එව්වා අලවන්න ගෙනාපු ගම් මැලියම්වල සුවඳත් එකතු වෙලා හරිම උනුසුම් ආදරණීය සුවඳක් එතැන තිබ්බා.
ටිකක් කරදඩු උස් මහත් වෙලා ඉස්කෝලේ යන්න පටන් ගත්තහම අලුත් අලුත් සුවඳවල් අපේ ලෝකේට එන්න පටන් ගත්තා. කාටත් හොරෙන් ඉස්කෝලේ අරං යන ලේන්සුවට සැන්ට් චුට්ටක් දාගෙන යන්නත් අපි පුරුදු වෙලා හිටියා. ඒ කොච්චර තිබ්බත් මට ඉස්කෝලේ කාලෙත් එක්ක එකටම මතක් වෙන්නේ ඉස්සර ඉස්කෝලේ ඇරිලා ගෙදර එද්දී අතරමඟ තිබිච්චි පොල්තෙල් මෝලේ අලුත හින්දපු පුන්නක්කු සුවඳ. ඒ සුවඳත් එක්ක ගෙදර එන්නේ යකෙක් කන බඩගින්නෙන්.
ජීවිතේ ගත උනු අපූරුම කාලයකෙට එක පාර අරං යන්න පුළුවන් සු‌වඳක් මට තියේ. ඒ සපත්තු පොලිෂ්, බ්රාසෝ, කාඩිනල් එකට එකතු වෙලා එන ‘රන්ටැඹේ’ සුවඳ. ටිකක් විතර වෙනස් නේද.. ඔව්.. අවුරුදු පහක් ශිෂ්යබට කඳවුරු ගත උනු මට ඒ සුවඳනම් අමතක කරන්නම බැරි වෙයි. අදටත් සපත්තු දෙක පොලිෂ් කරන්න පොලිෂ් ටින් එක අරිද්දි එන සුවඳ එක පාරටම මාව හැතැම්ම දාස් ගානක් එහා මහවැලි ග‌ඟ අයිනේ ගෝනාකන්ද පාමුල බිලට් එකක් ඉස්සරහට අරගෙන යනවා.
ඉස්කෝලේ කාලේ ටිකක් රෑ වෙලා ගෙදරට යද්දී ඉස්සර පාර අයිනේ තිබ්බ රුපියල් දෙකේ වඩේ කඩ මතකද.. ඒත් එක්ක තිබ්බ භූමිතෙල් ලිපේ කඩල හට්ටිය..අර කූනිස්සෝ දාලා සූස් සූස් ගාන තරම් සැරට දෙන්නේ. ඒ කඩල තෙම්පරාදුවේ සු‌වඳ මතක් වෙන වාරයක් ගානේ කටට කෙලත් එනවා. හරිම උනුසුම් සුවඳ මතකයක්.
හැමෝම වගේ ආසයිනේ අළුත් වැස්සේ සුවඳට.. රජරටට එන වැස්සේ සුවඳ වෙනස්. ගොඩාක් කාලයක් අව්වෙන් පිච්චිච්ච පොළොවට දොඹ ගෙඩි තරම් වැහි වැටෙද්දී පොළොවෙන් එන්නේ වෙනස්ම සුවඳක්. ඒත් එක්ක අපේ හොස්ටල් එක වෙච්චි දුට්ටේ සුවඳත් එකතු උනාම ‘රජරට සුවඳ’ ඉපදෙනවා. රජරට සුවඳත් එක්ක බැදිච්චි එකී නොකී කතා ගොඩක් සුවඳ කෝච්චියේ එකතු වෙලා මගේ නහයෙන් ඔළුව ඇතුලේ දුවනවා.
“කොළඹ හරි නපුරුයි අම්මේ” කියලා උදාර කිව්වට කොළඹටත් අනන්ය වෙච්චි සුවඳක් තියෙනවා. කොළඹ තියෙන්නේ අංක පහළොවක් උනාට තියෙන සුවඳ ගාන ඊට බොහොම වැඩියි.
අලුත් පොත් සුවඳයි. හැමෝම වගේ මමත් ඒ සුවඳට පෙරේතයි. ඊටත් වඩා සුවදයි එහෙන් මෙහෙන් එකතු කරපු පොත් ගොඩවල් පුරවපු කාමරේක කාඩ්බෝඩ් එකක් උඩ නිදා ගද්දි එන පොත් සුවඳ. ඒත් එක්ක කාලයක් මාසෙකට සැරයක්වත් දුර පළාතක ඉස්කෝලෙක පුටු බංකු පේන්ට් කරන්න අරං යන තීන්ත ලැකර් සුවඳත් ඒකට එකතු වෙලා තිබ්බා.
ගාලු පාරේ ගල්කිස්ස එහෙම පහු කරලා රත්මලාන හරියට එද්දී එන මැලිබන් එකේ සුවඳ මතකද? ජිවිතේ තවත් අපූරු කාලයක් ගත උනේ එහෙ. මැලිබන් එකෙං එන බිස්කට් සුවදට බෝඩිමේ හෝදපු නැති ඇඳුම්, පරණ වෙච්චි කෑම ඔක්කොම එකතු වෙලා බෝඩිං සුවඳ හැදුනා.
බත්තරමුල්ලේ දියත උයනේ එහෙම තියෙන්නේ ඊට වෙනස් සුවඳක්. ඒක ටිකක් නිස්කලංකයි.. සමහර වෙලාවට ආදරණීයයි.. සමහර වෙලාවට හරිම ගුප්තයි. දියවන්නාවෙන් එන කෝඩ හුළඟත් එක්ක වැඩ කරන මිනිස්සුන්ගේ දහඩිය, ඩීසල් දුම එක්ක එකතු වෙච්චි හරිම බර සුවදක්.
මුහුදේ තියෙනේ වෙනස්ම සුවඳක්. හැබැයි ගෝල්ෆේස් එකේ තියෙනේ ඒ සුවඳ නෙවෙයි. බර වෙච්චි සුසුම්.. හිනා හඩ… ඉස්සෝ වඩේ.. ඔය ඔක්කෝම එකතු වෙලා ආදරණීය කෙලිලෝල සුවඳක් තමයි මට ‘ගෝල්ෆේස් සුවඳ’
ලෝකේ එක එක තැන් වලින් කෑදරෙන් එකතු කරගත්තු සුවඳවල් එහෙමත් නැතිවාම නෙවෙයි. සියැටෙල් වල මේපල් ගස් වලින් වැහිච්චි පාරවල් වල ඔක්තොම්බර් මාසේ තියෙන බර වෙච්චි සුවඳ වගේ එව්වා හරිම උනුසුම්. හැමදාම උනත් විඳින්න කෑදර හිතෙන තරම්…
අදටත් හදිස්සියේ නාස් කුහර අස්සෙන් ඔය එකී මෙකී නොකී සුවඳවල් හිමිහිට රිංගනවා. මටත් නොදැනීම මාව ඒ සුවඳට අරගෙන යනවා.
මං සුවඳට කෑදර මිනිහෙක්!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...